Wyniki wyszukiwania dla:

Wielki Wychowawca młodzieży

Ks. Bosko należy do grona świętych, którzy na stałe weszli do historii Kościoła i świata. Zasłynął jako genialny wychowawca, „Ojciec i Nauczyciel” młodzieży, pisarz i publicysta, założyciel zgromadzeń zakonnych. Stworzył nowy styl wychowania nazywany systemem prewencyjnym bądź uprzedzającym.
Urodził się 16 sierpnia 1815 roku w ubogiej wiejskiej rodzinie w Becchi niedaleko Turynu. Z domu rodzinnego Jan wyniósł pobożność i chęć do nauki. Jednak aby móc zdobywać wiedzę, musiał ciężko pracować. Dzięki inteligencji i wytrwałości oraz przy pomocy życzliwych ludzi ukończył szkołę, a następnie w 1835 roku wstąpił do seminarium duchownego w Chieri i sześć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. Hasło, które wybrał z okazji święceń: „Da mihi animas cætera tolle” („Daj mi dusze, resztę zabierz”), stało się potem hasłem wszystkich salezjanów.
Po święceniach ks. Bosko poznawał sytuację młodzieży żyjącej w Turynie. Był przerażony tym, co zobaczył. Młodzi włóczyli się po ulicach bez pracy i wykształcenia. Wielu z nich, nie mając za co żyć, schodziło na drogę przestępstwa. Ks. Bosko postanowił stworzyć warunki, które pomogą przygotować chłopców do godnego dorosłego życia. W dzielnicy Valdocco założył więc oratorium, miejsce, w którym chłopcy mogli się uczyć pisać i czytać, gdzie mogli coś zjeść i bawić się, gdzie mogli czuć się jak w domu.
Jednym z bardziej znanych epizodów z życia św. Jana Bosko jest wycieczka z młodocianymi przestępcami poza mury więzienia. Ponoć otrzymał na nią pozwolenie (od samego ministra sprawiedliwości), bo liczono, że młodzi więźniowie po prostu uciekną, a ksiądz Bosko się skompromituje. Jak wiemy było dokładnie odwrotnie – nikt nie uciekł, dla młodych wyjście było wspaniałą zabawą i katechezą, dla wszystkich dowodem jego wychowawczego geniuszu i skuteczności systemu wychowawczego, a dla niego samego kolejnym potwierdzeniem, że najważniejsze jest zapobieganie złu, zanim się w młodych duszach zdąży zakorzenić.
„Jan Bosko doszedł do całkowitego oddania się młodzieży, często pośród największych trudności, dzięki szczególnej i głębokiej miłości, to jest dzięki owej wewnętrznej mocy, która łączyła w nim nierozerwalnie miłość Boga i miłość bliźniego. W ten sposób potrafił on stworzyć syntezę działalności ewangelicznej i wychowawczej”. (Jan Paweł II, list w setną rocznicę śmierci św. Jana Bosco, 31 stycznia 1988 r.)


Podziel się tym wpisem: